Peygamberimizin \u00e7ocuklu\u011fu ve gen\u00e7li\u011fi temiz ve iffetli bir \u015fekilde ge\u00e7mi\u015fti. Peygamberlikten sonra nas\u0131l bir ahl\u00e2ka sahipse, k\u0131rk ya\u015f\u0131ndan \u00f6nceki hay\u00e2t\u0131 da \u00f6yle temiz ve nezihti. Halbuki gen\u00e7lik y\u0131llar\u0131n\u0131 ge\u00e7irdi\u011fi Mekke \u015fehri, o zamanlar o kadar kar\u0131\u015f\u0131kt\u0131 ki, Mekkeliler aras\u0131nda ya\u015fay\u0131p da cahiliye \u00e7irkinliklerine bula\u015fmamak \u00e2deta m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi.<\/p>\n
\u0130sl\u00e2m \u00f6ncesi Cahiliye d\u00f6neminde doland\u0131r\u0131c\u0131l\u0131k, hile, aldatma, hak yeme, verdi\u011fi s\u00f6zde durmama, h\u0131yanet eksik olmuyor, \u00e7ok basit bir i\u015f gibi g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu.<\/p>\n
Peygamberimiz bu dikenli ve tehlikeli yollardan hi\u00e7 yara almadan aln\u0131 ak, y\u00fcz\u00fc pak olarak kurtuldu. Ba\u015fkalar\u0131na bula\u015fan k\u00f6t\u00fc hallerden b\u00fct\u00fcn\u00fcyle uzak kald\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc Cenab-\u0131 Hak onu Cahiliye devrinin her t\u00fcrl\u00fc mundarl\u0131klar\u0131ndan, \u00e7irkinliklerinden nefret duyacak bir kabiliyette yaratm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Peygamberimizin gen\u00e7li\u011fi, amcas\u0131 Eb\u00fb Talib\u00b4in yan\u0131nda ve onun himayesi alt\u0131nda ge\u00e7ti. Eb\u00fb Talib ye\u011feni i\u00e7in o zaman pek reva\u00e7ta olan ticareti, meslek olarak se\u00e7mi\u015fti. Zaten kendisi de me\u015fhur bir t\u00fcccard\u0131.<\/p>\n
Peygamberimiz amcas\u0131 ile birlikte ticar\u00ee seyahatler yaparak tecr\u00fcbesini artt\u0131rd\u0131. Do\u011frulu\u011fu, al\u0131\u015f veri\u015findeki adaleti ve hakkaniyeti k\u0131sa zamanda \u00e7evresinde duyuldu ve me\u015fhur oldu. O zamanlar Arabistan\u00b4da do\u011fru ve g\u00fcvenilir kimselere sermaye verilir, ticaret yap\u0131larak k\u00e2r\u0131 payla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131rd\u0131. Peygamberimize de buna benzer i\u015fler verilmi\u015f, o da en do\u011fru bir \u015fekilde i\u015fini ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Verdi\u011fi s\u00f6zde durmak ticar\u00ee hay\u00e2tta en \u00e7ok aranan bir vas\u0131ft\u0131. Peygamberimiz, peygamberlikten \u00f6nce de ahde vefal\u0131 ve g\u00fcven duyulan, itimat edilen bir insan olarak tan\u0131nm\u0131\u015ft\u0131. Kendisi bu alanda \u00f6rnek bir \u015fahsiyet olarak biliniyordu.<\/p>\n
Abdullah bin Ebi\u00b4l-Hamsa, Peygamberimizle olan ticar\u00ee bir hat\u0131ras\u0131n\u0131 \u015f\u00f6yle anlatmaktad\u0131r:<\/p>\n
“Peygamberli\u011finden \u00f6nce Resulullah Aleyhissel\u00e2mla birlikte bir al\u0131\u015f veri\u015fte bulunmu\u015ftuk. Bu al\u0131\u015f veri\u015ften kendisine biraz verece\u011fim kalm\u0131\u015ft\u0131. Onu, \u00b4Bulunaca\u011f\u0131n falan yere getirece\u011fim\u00b4 diye s\u00f6z vermi\u015ftim. Fakat verdi\u011fim bu s\u00f6z\u00fc iki g\u00fcn unuttum. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc g\u00fcn hat\u0131rlay\u0131p sabahleyin gitti\u011fim zaman onu yerinde buldum. Bana, \u00b4Delikanl\u0131, sen beni s\u0131k\u0131nt\u0131da b\u0131rakt\u0131n. Ben \u015furac\u0131kta \u00fc\u00e7 g\u00fcnd\u00fcr seni bekliyorum\u00b4 buyurdu.”<\/p>\n
Peygamberimiz ticar\u00ee i\u015flerinde hesab\u0131n\u0131 do\u011fru tutar, haks\u0131zl\u0131k etmezdi. Peygamberli\u011finden \u00f6nce kendisiyle al\u0131\u015f veri\u015f yapmaktan \u00e7ok memnun kal\u0131rlard\u0131.<\/p>\n
Bir g\u00fcn Sa\u00eeb ad\u0131nda bir z\u00e2t Peygamberimizin huzuruna gelerek M\u00fcsl\u00fcman oldu. Sa\u00eeb, Araplar aras\u0131nda tan\u0131nm\u0131\u015f birisiydi. Sahab\u00eeler, Resul-i Ekremin yan\u0131nda onu \u00f6vmeye ba\u015flad\u0131lar.<\/p>\n
Bunun \u00fczerine Peygamberimiz, “Sa\u00eeb\u00b4i methetmeyin, onu ben hepinizden iyi tan\u0131r\u0131m” buyurunca, Sa\u00eeb de, “Sana can\u0131m feda, seninle ticar\u00ee arkada\u015fl\u0131k etmi\u015ftik. Hak hususunda hat\u0131r g\u00f6n\u00fcl tan\u0131maz, zerre kadar riyak\u00e2rl\u0131k g\u00f6stermezdin” diye Peygamberimize olan hayranl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ifade etti.<\/p>\n
Peygamberimize peygamberlik vazifesi verilince Mekkeliler ona kar\u015f\u0131 tav\u0131rlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdiler. Ona inanmaya yana\u015fmad\u0131lar. Aleyhinde konu\u015fmaya, insanlara k\u00f6t\u00fc g\u00f6stermeye ba\u015flad\u0131lar. Daha \u00f6nce \u00e7irkin bir halini g\u00f6rmedikleri i\u00e7in sadece “\u015fair, b\u00fcy\u00fclenmi\u015f” gibi ifadeler kullanarak \u00e7amur atmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar.<\/p>\n
Zaten ona k\u00f6t\u00fc bir \u015fey isnad edemezlerdi ki… \u00c7\u00fcnk\u00fc s\u00f6n\u00fck \u015fahsiyetli, tan\u0131nmayan, bilinmeyen bir insan de\u011fildi. Araplar onu \u00e7ok iyi tan\u0131yorlard\u0131. Mekke\u00b4de do\u011fmu\u015f, aralar\u0131nda b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015f, g\u00f6zlerinin \u00f6n\u00fcnde yeti\u015fmi\u015fti. Bunun i\u00e7in onu yak\u0131ndan tan\u0131yorlar, \u00e7ocuklu\u011funu, gen\u00e7li\u011fini \u00e7ok iyi biliyorlard\u0131. K\u0131rk senelik hay\u00e2t\u0131, aralar\u0131nda ge\u00e7mi\u015fti.<\/p>\n
Bu arada Peygamberimiz iman etmeleri i\u00e7in onlara davette bulunurken, Kur\u00b4\u00e2n diliyle onlara peygamberlikten \u00f6nceki hay\u00e2t\u0131n\u0131 hat\u0131rlat\u0131yor, imana gelmeleri i\u00e7in ikaz ediyor, \u015f\u00f6yle diyordu:<\/p>\n
“Bundan \u00f6nce aran\u0131zda y\u0131llarca bulundum, bunu d\u00fc\u015f\u00fcnmez misiniz?” (Yunus S\u00fbresi, 16.)<\/p>\n
Peygamberimizin gen\u00e7lik y\u0131llar\u0131n\u0131 siyer yazarlar\u0131 \u0130bni Sa\u00b4d ile \u0130bni \u0130shak \u015f\u00f6yle anlat\u0131yorlar:<\/p>\n
“Resulullah Aleyhissel\u00e2m gen\u00e7lik d\u00f6nemine girinceye kadar mertlik ve insanl\u0131k bak\u0131m\u0131ndan i\u00e7inde bulundu\u011fu toplumun en \u00fcst\u00fcn\u00fc, ahl\u00e2k\u00e7a en g\u00fczeli, soy sop\u00e7a en \u015fereflisi, kom\u015fuluk haklar\u0131n\u0131 en iyi g\u00f6zeteni, yumu\u015fak huylu olu\u015fuyla en b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fc, do\u011fru s\u00f6zl\u00fcl\u00fckte en y\u00fccesi, k\u00f6t\u00fcl\u00fckten ve insanlar\u0131 al\u00e7altan huylardan uzak duru\u015fta en \u00f6nde olan\u0131yd\u0131. Y\u00fcce Allah onda b\u00fct\u00fcn iyi haslet ve meziyetleri toplam\u0131\u015ft\u0131. Bunun i\u00e7in o, kavmi aras\u0131nda \u00b4el-Emin (g\u00fcvenilir insan)\u00b4 unvan\u0131yla an\u0131l\u0131rd\u0131.”<\/p>\n
Ne gariptir ki, Mekke m\u00fc\u015frikleri Peygamberimize inanmad\u0131klar\u0131, onu \u00f6ld\u00fcrmek i\u00e7in pl\u00e2nlar kurduklar\u0131 s\u0131rada bile mallar\u0131n\u0131 emanet olarak onun yan\u0131nda b\u0131rak\u0131yorlard\u0131. Nitekim, hicretinden bir g\u00fcn \u00f6nce toplad\u0131klar\u0131 gen\u00e7lere, Peygamberimizi \u00f6ld\u00fcrmek i\u00e7in g\u00f6rev verdiklerinde, Peygamberimiz evine Hz. Ali\u00b4yi b\u0131rakarak yola \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. O s\u0131rada m\u00fc\u015friklerin baz\u0131lar\u0131n\u0131n mal\u0131 Peygamberimizin yan\u0131nda emanet olarak bulunuyordu. Peygamberimiz yola \u00e7\u0131kmadan \u00f6nce Hz. Ali\u00b4ye, sabahleyin emanetleri sahiplerine vermesini tenbih ediyordu.<\/p>\n
Dostun da, d\u00fc\u015fman\u0131n da g\u00fcvendi\u011fi, emniyet etti\u011fi, takdir etti\u011fi tek insan; hi\u00e7 \u015f\u00fcphesiz, Resul-i Ekrem Efendimizdi.<\/p>\n